Kapat

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed’in Ölümü

Hz. Muhammed parcalacorp 730 views

Biliyor musunuz Peygamber Efendimizin ilk doğduğu anda ümmetim, ümmetim diye fısıldadığını. Peygamber Efendimiz vefat etmeden önce Hz. Fatima, hanımı Hz. Ayşe annemiz ve diğer bütün sahabe yanındalardı. Peygamber Efendimiz bitkindir. Allah’u Teala Azrail’i gönderir. “Git Habibime sor dilerse canını al, dilemezse dön geriye gel” buyuruyor. Azrail bir bedevi kılığına girip yeryüzüne iner ve Peygamber Efendimizin kapısını çalar. Ashap kimdir o diye seslenir, bir misafir der kapıdan ve kapıyı açmalarını ister. Ashap kovar onu sonra gel diye. Bu sefer Azrail kapıyı yine çalar, ashap tekrar kim o der aynı ses bu sefer şiddetlenir. Ashabın dizlerinin bağı çözülür Azrail’in sesini duyunca. Peygamber Efendimiz de sesi duymuştur ve gelenin Azrail olduğunu bilmektedir. Ashaba onu içeri almalarını ve kendilerinin de onunla baş başa bırakmalarını ister. Bedevi kılığında Azrail içeri girer, ashab dışarı çıkar ve Azrail Ya Resulallah Allah’u Teala’nın sana selamı var, iznin olursa emaneti almaya geldim. Resulallah daha değil zamanı var, der. Bu sefer Cebrail gelir Efendimize der ki Ya Resulallah gökler senin için hazırlandı, melekler saf tuttu gelişini gözler cennetin kapıları senin için açıldı. Cennet senin için hazırlandı, der. Peygamber Efendimiz mahsundur, üzgündür söylenenlere sevinmez bile. Cebrail’e sorar daha müjde ver. Cebrail Ya Resulallah herkes herşey gelişini beklemektedir. Arş sizin için hazır, cennet sizin için hazır daha ne müjde vereyim der. Peygamber Efendimiz ümmetimden haber ver sen bana der. Onların durumu ne olacak ben yokken. Cebrail Allah’ın huzuruna gider ve tekrar gelir ümmetinden yüzde otuzu kurtulacak der. Peygamber Efendimiz ağlamaya başlar, Cebrail’e daha da müjde ver, der. Cebrail gider Allah’ın huzuruna ve tekrar gelir sonra Peygamber Efendimize döner ve ümmetinden yarısı kurtulacak der. Efendimiz yine ağlamaya başlar daha da müjde ver, der. Bu sefer Cebrail gider ve tekrar gelir. Ya Resulallah sana tabi olan, Allah’a şirk koşmayan ve senin sünnetini yerine getiren tüm ümmetin kurtulacak der. Peygamber Efendimiz rahatlar. Hz. Fatime validemizi cağırıp kulağına eğilerek bir şeyler söyler. Fatima annemiz önce ağlar. Peygamber Efendimiz yine kulağına eğilip bir şeyler söyler bu sefer Fatima annemiz gülmeye başlar. Ashap merak eder ve Hz. Fatima’ya ilk olarak neden ağladığını sorar. Hz. Fatima şöyle buyurur: “Babam bana yakında öleceğini söyledi bu yüzden ağladım. İkincisine de gelince yine bana dedi ki benden sonra ilk olarak ölecek müslüman sensin dedi, bu yüzden de gülmeye başladım” der ve çok geçmeden Efendimiz dünyasını değiştirdikten altı ay sonra Fatima annemiz de dünyadan göçüp gider. Peygamber Efendimiz Azrail’i cağırır ve “Emanetini al” buyururlar. Azrail Peygamber Efendimizin canını almaya başlayınca çok terler ve yüzü kızarmaya başlar. Azrail’e der ki: ” Ey Azrail ümmetimin canını da böyle alıcaksın”. Azrail Ya Resulallah kimsenin canını sizin ki kadar kolay almadım, almayacağım. Efendimiz ağlamaya başlar. “Ümmetim bu kadar acıya dayanamaz. Onların canının acısını da bana yükle, canımı öyle al” der ve Peygamber Efendimiz şehadet parmağını kaldırıp, “Şahid ol Yarab, Şahid ol Yarab, Şahid ol Yarab” der ve ruhunu teslim eder. Defin için Efendimizin kabri şerifine Hz. Ebubekir iner, çünkü Peygamber Efendimizi kabri şerifine indirme vasiyeti onadır. Onu kabri şerifine indirirken bakar ki Peygamber Efendimiz mübarek dudakları kımıldamaktadır ve eğilip sese kulak verir, şöyle demektedir Efendimiz: ” Ümmetim, Ümmetim, Ümmetim”.

Sosyal Ağlarda Paylaş

{parcalacorp}

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*